Доктор Мансур Ансорӣ

Баъзе аз роҳҳо бо як интихоб оғоз мешаванд; интихобе, ки тақдири он хидмат ба инсонҳо ва талош барои ҳифзи арзишмандтарин сармояи зиндагӣ, яъне саломатӣ мебошад. Қиссаи зиндагии доктор Мансур Ансорӣ низ аз ҳамин интихоб ташаккул ёфт; роҳе, ки бо ишқ ба илми тиб оғоз шуда, бо солҳо талош, таҷриба ва масъулият идома ёфтааст.

Аз нахустин рӯзҳои таҳсил ӯ бовар дошт, ки пизишкӣ танҳо дармони як беморӣ нест, балки ҳамроҳӣ бо инсонҳоест, ки дар сахттарин рӯзҳои ҳаёт умеди худро ба табиб месупоранд. Маҳз ҳамин дидгоҳ сабаб шуд, ки дониши тахассусӣ, ахлоқи касбӣ ва таваҷҷуҳ ба ниёзҳои беморон ҳамеша се асли асосии фаъолияти ӯ бошанд.

Доктор Мансур Ансорӣ дар тӯли солҳои фаъолияти касбии худ ҳамеша бар ташхиси дақиқ, табобати илмӣ ва истифода аз усулҳои нави тиб таъкид меварзад. Ӯ муътақид аст, ки огоҳӣ, пешгирӣ ва ташхиси саривақтӣ дар боло бурдани сатҳи муваффақияти табобат ва беҳтар шудани сифати зиндагии беморон нақши муҳим мебозанд.

Муносибати самимӣ, масъулиятшиносӣ, эҳтиром ба шарофати инсонӣ ва пайваста навсозӣ кардани дониши касбӣ аз хислатҳое ҳастанд, ки дар роҳи касбии ӯ пайваста мушоҳида мешаванд. Барои доктор Мансур Ансорӣ ҳар як бемор сарнавишти беназир дошта, сазовори беҳтарин хадамоти тиббӣ дар муҳити пур аз оромиш ва боварӣ мебошад.

Имрӯз номи доктор Мансур Ансорӣ барои бисёре аз муроҷиаткунандагон ёдовари тахассус, дақиқкорӣ ва эътимод аст; пизишке, ки то ҳол бо масъулият, дониш ва дилгармӣ дар самти беҳбудии саломатии ҷомеа ва бозгардонидани умед ба беморон қадам мебардорад.