دکتر مسعود صیاد

دکتر مسعود صیاد؛ جایی که قلب، قصه‌ای متفاوت برای گفتن دارد

بعضی آدم‌ها پزشکی را فقط به‌عنوان یک شغل انتخاب نمی‌کنند؛ برای آن‌ها پزشکی مسیری است که هر روز با یک سؤال تازه آغاز می‌شود:

چطور می‌توان کیفیت زندگی یک انسان را بهتر کرد؟

داستان حرفه‌ای دکتر مسعود صیاد نیز در همین مسیر شکل گرفته است؛ مسیری که از دنیای پیچیده قلب و عروق آغاز شد و در ادامه، به یکی از حوزه‌های تخصصی و کمتر شناخته‌شده پزشکی یعنی کاردیوآنکولوژی رسید.

دکتر صیاد پس از طی مسیر تخصصی در حوزه قلب و عروق، برای ادامه آموزش‌های تخصصی خود وارد حوزه کاردیوآنکولوژی شد و فلوشیپ فوق‌تخصصی خود را از مرکز قلب و عروق شهید رجایی تهران دریافت کرد؛ مسیری که نقطه تلاقی دو حوزه مهم پزشکی، یعنی بیماری‌های قلبی و سرطان است.

اما کاردیوآنکولوژی فقط یک عنوان تخصصی نیست.

درمان سرطان گاهی می‌تواند قلب و عروق بیمار را نیز تحت تأثیر قرار دهد. برخی داروهای شیمی‌درمانی و همچنین پرتودرمانی ممکن است عوارض قلبی و عروقی ایجاد کنند. همین موضوع باعث شده است که نقش پزشک متخصص در این حوزه، فراتر از درمان یک بیماری منفرد باشد؛ بلکه باید سلامت قلب بیمار را در کنار مسیر درمان سرطان، پیش، حین و پس از درمان مورد توجه قرار دهد.

دکتر صیاد در همین نقطه وارد داستان می‌شود؛ جایی که قلب و سرطان به یکدیگر می‌رسند.

در کلینیک کاردیوآنکولوژی انستیتو کانسر پردیس، ایشان در زمینه ارزیابی و مراقبت قلبی بیماران مبتلا به سرطان فعالیت می‌کند و خدماتی مانند مشاوره قلبی پیش از جراحی و همچنین ارزیابی‌های قلبی قبل، حین و بعد از شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ارائه می‌دهد.

در کنار کاردیوآنکولوژی، حوزه فعالیت ایشان بیماری‌های مختلف قلب و عروق را نیز دربرمی‌گیرد؛ از فشار خون و بیماری عروق کرونر گرفته تا نارسایی قلب، آریتمی و بررسی‌های تشخیصی مانند اکوکاردیوگرافی، تست ورزش و هولتر ریتم و فشار خون.

مسیر حرفه‌ای دکتر مسعود صیاد را می‌توان داستان حرکت از تشخیص بیماری به سمت نگاه جامع‌تر به بیمار دانست.

نگاهی که در آن، بیمار فقط یک قلب، یک تومور یا یک پرونده پزشکی نیست؛ بلکه انسانی است که باید تمام ابعاد سلامت او در کنار یکدیگر دیده شود.

امروز دکتر مسعود صیاد با شماره نظام پزشکی ۱۴۱۳۹۳ و با عنوان فلوشیپ کاردیوآنکولوژی، در شیراز و به‌ویژه در کلینیک کاردیوآنکولوژی انستیتو کانسر پردیس فعالیت دارد.

و شاید بتوان تمام این مسیر را در یک جمله خلاصه کرد:

وقتی درمان سرطان آغاز می‌شود، مراقبت از قلب نباید متوقف شود؛ و وقتی پای قلب در میان است، هر ضربان اهمیت دارد.